.................ตามที่ผู้บัญชาการทหารบก ได้กรุณาอนุมัติ หลักการให้จัดตั้ง หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง (นสร.) ขึ้นโดยการ สนธิ ระหว่างกรมการรักษาดินแดน และ กรมการกำลังสำรองทหารบก เข้าด้วยกันเป็นหน่วยงานเดียว เมื่อ ๗ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๔๐ โดยมีความมุ่งหมายเพื่อให้มีหน่วยงานของกองทัพบกเพียงหน่วยงานเดียว ที่รับผิดชอบ การปฏิบัติ ต่อระบบกำลัง สำรองทั้ง ๕ ระบบย่อย รวมทั้งกิจการสัสดี และอาสารักษาดินแดน อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจากเดิม กรมการรักษาดินแดน จะเป็นหน่วยปฏิบัติ ในระบบ การผลิต กำลังพลสำรอง และกรมการกำลังสำรองทหารบกเป็นหน่วย ปฏิบัติใน ๔ ระบบย่อย ที่เหลือได้แก่ ระบบการบรรจุ และการใช้, ระบบการฝึกศึกษา, ระบบควบคุมกำลังพลสำรอง และ ระบบการเรียกพล หรือ ระดมพล

...........กองทัพบกได้รายงานขออนุมัติหลักการจัดตั้งหน่วยบัญชาการกำลังสำรอง พร้อมกับ ขอแก้ไขพระราชกฤษ ฎีกา แบ่งส่วนราชการ และกำหนดหน้าที่ของส่วนราชการกองทัพบก กองบัญชาการทหารสูงสุด กระทรวงกลาโหม พุทธ ศักราช ๒๕๑๓ จนกระทั่ง มีผลประกาศเป็นพระราชกฤษฎีกา แบ่งส่วนราชการ ๒๕๔๔ และได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับฎีกา เล่ม ๑๑๘ ตอนที่ ๒๘ ก. ลงวันที่ ๑๐ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๔๔ ต่อมากองทัพบก ได้แก้ไข อัตรากองทัพบก ๒๕๐๖ (ครั้งที่ ๓) ซึ่งได้ผ่านกาพิจารณาตามลำดับสายงาน และ รมว.กห. ได้กรุณาอนุมัติ เมื่อ ๑๘ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๔๔ โดยยกเลิก อัตรา เฉพาะกิจ หมายเลข ๔๕๐๐ กรมการรักษาดินแดน , อัตราเฉพาะกิจหมายเลข ๒๗๐๐ กรมการกำลัง สำรอง ทหารบก และใช้ อัตรา เฉพาะกิจ หมายเลข ๒๗๐๐ หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง อัตราเฉพาะกิจ หมายเลข ๒๗๑๐ ศูนย์การกำลังสำรอง, อัตราเฉพาะกิจ หมายเลข ๒๗๑๑ โรงเรียนรักษาดินแดน, อัตราเฉพาะกิจ หมายเลข ๒๗๑๒ โรงเรียน การกำลังสำรองแทน โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๔๔ เป็นต้นไป และสุดท้าย ทบ. ได้มีคำสั่ง ทบ. (เฉพาะ) ที่ ๖๓/๔๔ เรื่องจัดตั้งหน่วยบัญชาการกำลัง สำรอง และปรับการจัดหน่วยศูนย์เทคโนโลย ีทางทหารกองทัพบก ซึ่งมีผลทำให้หน่วยบัญชา การกำลังสำรองเป็นหน่วยจัดตั้ง ใหม่ที่ถูกต้อง ตามกฎหมาย อย่างเป็นรูปธรรม โดยมีศูนย์การ กำลังสำรองเป็นหน่วยขึ้นตรง หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง